(Door Hanny Röhm, 2-2-22)

Kloet en de wondere wereld van Vinted[1]. Want dat is het, en daar is niet alleen Kloet debet aan. Verkoop je je schoenen, voor een paar euro, krijg je het verzoek om er de perfecte originele schoenendoos bij te leveren. En, o ja, het plakband om het pakje te verzenden mag niet op de doos komen, dus of ik gelieve de perfecte doos netjes wil inpakken. En het andere verzoek laat ik nu maar even achterwege. Ik vind Vinted en een beetje bewust leven echt heel leuk, maar nu verging me het plezier wel een beetje.

Maar vervolgens had ik een leuk contact met een aardige Vlaamse dame. Ze schreef iets over kloet. Nou heten jurken daar kleedjes, dus ik dacht dat mijn gebrek aan Vlaams de reden was dat ik het niet begreep. Het bleek een auto-correctie-fout te zijn. Je vraagt je af wat kloet dan wél is, maar oke. Voor mij was helder; mijn aankomende kledingstuk heet Kloet.

Om Kloet mezelf een beetje eigen te maken heb ik hem meteen gewassen. En toen viel mijn oog op het waslabel. Made in Bangladesh. Sinds de ramp met de kledingfabriek die instortte in Bangladesh (2013) waarbij 1127 doden vielen, kan ik de labels van mijn kleding niet meer lezen zonder me af te vragen wie ze heeft gemaakt. Door welke handen is mijn kleding gegaan? Wie heeft de katoen geoogst? Wie heeft de machines bediend die er garen van hebben gesponnen, wie heeft er achter de naai- en breimachine gezeten? Wie heeft het merkje erin genaaid, en wie het waslabel dat ik nu in mijn handen houd?

Als ik het schoon was om het mij eigen te maken, wil ik dan de sporen van al die handen eraf spoelen die eraan gezeten hebben? Wil ik mijn handen schoonwassen? Nee, dat niet, maar het zijn vragen die er wel toe doen. Mijn leven is op de een of andere manier verbonden met het leven van mensen ver weg. Met mensen die ik niet ken, die een heel ander leven leiden, en die zich misschien ook afvragen wie de kleding gaat dragen waar zij mee bezig zijn.

Het is voor mij een volop christelijke vraag: hoe gaan we om met de schepping, hoe verhouden we ons tot de systemen van deze wereld waar we deel van uit maken? Hoe kunnen wij bijdragen aan een rechtvaardigere wereld, waar mensen respectvol worden behandeld en dito worden betaald voor hun werk? Hoe kunnen we het lied waarmaken dat we samen zingen? “Ik wil jou van harte dienen en als Christus voor je zijn.” Hoe kunnen we als Christus voor hen zijn?

Ik heb de geur van de Vlaamse uit het vestje gewassen en ik ga Kloet bewust dragen. Ik zal de mensen met me meedragen die er waarschijnlijk voor een hongerloon en mogelijk onder erbarmelijke omstandigheden aan hebben gewerkt. Ik ga Kloet daar als een stille getuige van dragen en zal hun onbekende namen voor God noemen. Voor Hem die alle namen kent, ook van hen wier namen op aarde worden verzwegen. Kloet krijgt een nieuw leven. Hier in Nederland, bij mij. En de vragen die hij oproept, wie weet zijn ze al bij de katoenoogst en de breimachines aan Kloet meegegeven. Ik geef ze door. En ik zal goed voor Kloet zorgen, hem gaan dragen. Kloet is kostbaar.


[1] Vinted is een Webshop waar je tweedehands kleding kunt kopen en je eigen kleding kunt verkopen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.