Cartoon visgraat met glimlach' Onderzetters | Spreadshirt

(Koos Jonker: 26-5-21)

Ooit kwam ik een intrigerende uitspraak op een Bijbelkring tegen: ‘Lees de Bijbel alsof je vis eet: laat de graten liggen’ !

De meesten onder ons zullen er raar van op kijken als iemand haar vis laat liggen bij het zien van de eerste graten. Toch gebeurt het vaker bij het lezen van de Bijbel. Ontmoedigd of geërgerd wordt de Bijbel dichtgedaan bij het tegenkomen van pittige gedeelten.

Jezus’ wandeling met twee personen naar Emmaüs laat zien hoe het ook anders kan (zie Lucas 24: 13-35). Kleopas en zijn medereiziger, mogelijk zijn echtgenote, waren ontmoedigd. Degene op wie ze hun hoop hebben gevestigd, waarvan zij dachten dat hij Israël zou bevrijden, is gekruisigd. Jezus (uit het graf) sloot zich bij hen aan, vroeg als eerste naar de reden voor hun teleurstelling, en ontsloot toen voor hen de Schriften:  “Daarna verklaarde hij hun wat er in al de Schriften over hem geschreven stond, en hij begon bij Mozes en de Profeten” (vers 27).

Een paar dingen vallen me op: 

– Wat me als eerste integreert is dat woordje ‘al’. Het lezen van de Bijbel kun je vergelijken met het bouwen van een grote legpuzzel. Soms kom je alleen verder door een aantal stukjes of een bepaald gedeelte te laten liggen om je vervolgens op een makkelijker deel van de puzzel te concentreren. Juist het afbouwen van een overzichtelijker gedeelte kan licht werpen op de pittige stukjes waardoor ze makkelijker op hun plaats terecht komen. Toegepast op de Bijbel: Sommige ‘stukjes’ blijven frustreren tot we besluiten ze te laten liggen en aan een ander gedeelte te beginnen. Plotseling kan een ander gedeelte licht werpen op wat voorheen alleen maar donker was. De Schrift legt de Schrift uit. Wie de Bijbel vruchtbaar wil lezen moet het liefst afwisselend uit ‘al de Schriften’ lezen. 

– Vervolgens valt me op dat Jezus uitlegde wat er over Hem  geschreven stond. Veel Bijbellezers hebben ontdekt dat ze de graten mogen laten liggen om als eerste de grote lijn door de Bijbel heen te ontdekken. Een onderstroom die door al de boeken van de Bijbel heen vloeit en uiteindelijk gaat over een Persoon. De Bijbel is geen wetenschappelijk handboek, geen naslagwerk voor al je levensvragen maar ‘history’ = ‘His Story’. Pittige graten mag je verwachten bij een verzameling boeken die uit een heel andere tijd en cultuur afkomstig zijn, maar wie ontdekt heeft dat elk verhaal zijn Naam fluistert, kan de graten relativeren (ze hoeven niet ontkend te worden en ook niet te groot opgeblazen). 

–  Als laatste werd ik bepaald bij de woorden van de twee reizigers toen ze weer alleen waren: ‘Brandde ons hart niet toen hij onderweg met ons sprak en de Schriften voor ons ontsloot?’ (vers 32). Zelf zaten ze op slot. Ze hadden iemand nodig om de Schriften voor hen te ontsloten. De Bijbel is een boek om met elkaar te lezen. Met behulp van anderen te lezen. Op onze Bijbelkring gebeurt het regelmatig dat iemand licht werpt op een bepaalde tekst of gedeelte waar anderen dan weer verder mee kunnen.

Hoe ga jij om met de graten?

Categorieën: Blog

0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *