Op reis naar New Wine

(Door Martijn, 2-7-25)

In de maand juli denk je al snel aan vakantie, mooi weer, naar het strand, terrasjes kortom op reis. Voor zover ik kan zien zijn er drie categorieën reizen. Namelijk vakantie, beroepsreis en op de vlucht. Met name dat laatste lijkt mij heel intens en naar. Maar eerlijk gezegd heb ik daar bijzonder weinig verstand van. Het enige dat ik weet van vluchtelingen is wat ik in het nieuws zie. Van reizen voor het beroep en op vakantie heb ik meer verstand. Voor mijn beroep, omdat ik tien jaar lang zeevarende ben geweest. En ik ben ook vrij regelmatig op vakantie geweest. En er is natuurlijk nog een vierde categorie reis, maar eerlijk gezegd beschouw ik die als een vakantiereis. Namelijk een religieuze reis. Zoals moslims doen als ze naar Mekka afreizen voor de Hadj. Of  christenen die naar Taizé gaan. Maar ook daar heb ik bitter weinig verstand van. Ik heb zeggen en schrijven ooit drie dagen in klooster doorgebracht. En dat was heel mooi, maar dat was ook alles qua religieuze reizen voor mij. 

Wat vakantie betreft wordt het dit jaar voor mij een bijzondere reis. Voor het eerst ga ik mee naar  de New Wine zomerconferentie. Voordat ik Elja leerde kennen had ik nog nooit van New Wine gehoord. Elja is er wel al geweest en vertelde er vol enthousiasme over. Het bleek dat in het Utrecht Initiatief en later ook in de Jeruzalemkerk er al best veel mensen naar New Wine zijn geweest. Wel keken we eigenlijk elk jaar in ieder geval een aantal van de vieringen online, maar laten we eerlijk zijn, dat is toch niet helemaal hetzelfde. Persoonlijk heb ik er heel veel zin en totaal niet. Heel veel, omdat we dit jaar met een leuke groep van de Jeruzalemkerk gaan. En er ook veel andere fijne kerken komen. Bijvoorbeeld een kerk waar familie van ons heen gaat hier in Vianen. Zelf kunnen ze helaas niet dit jaar. 

En ik kijk er huizenhoog tegenop. Ik heb echt een hekel aan kamperen. Ik zie er oprecht de lol niet van in. Een beetje in zo’n klapstoeltje op zo’n veldje muggen van je af slaan. ’s Avonds proberen te slapen in zo’n tentje terwijl je alles, maar dan echt echt alles kan horen vanaf de gehele camping. Met douchemuntjes en de spreekwoordelijke wc-rol onder je arm naar een of ander smoezelig huisje verderop. ‘Dag buurman’, ‘Fijne weertje, nietwaar?’ En dat dan als dagelijks ritueel. Nee echt, vreselijk. 

Doe mij dan maar een luxe ski vakantie of zo. Waarbij alles tot in de puntjes verzorgd is. Tot en met het ontbijt aan toe. Waarbij je elke dag de keuze heb tussen verse jus, drie soorten koffie. Gebakken of gekookte eieren. Een scala aan verse broodjes. En vruchten van allerlei soort.  En na een dag op de piste, wat op zich al geweldig is, kom je in je hotelkamer waar je badkamer weer helemaal tiptop schoon is. En ’s avonds gaan de voetjes nog even van de vloer in de lokale apres-ski-tent. Heerlijk. Of een bungalow met sauna erin. Dan moet je weliswaar voor je eigen eten zorgen, maar dat komt dan in ieder geval nog uit de koelkast. Waarbij je regelmatig uitjes doet naar de mooiste locaties. En als je terugkomt ga je nog even eten in het restaurant op het park met prachtig uitzicht op de heuvels rondom. Ik refereer nu even aan onze vakantie in de Eiffel. Beetje ver rijden af en toe, maar verder helemaal top! 

Maar wat doe ik dan in vredesnaam afzien op zo’n veldje in Liempde. Twee redenen. Ten eerste moet ik toegeven dat ik toch best wel nieuwsgierig ben geworden naar waar al die mensen over vertellen. En zoals ik al zei gaat er een leuke club naar New Wine dit jaar. Verder ben ik ooit door Elja meegenomen naar de winterconferentie van New Wine. Ik ben daar aangeraakt door de Heilige Geest en dat was een hele bijzondere ervaring. Ook kijk ik er oprecht naar uit om de hele dag bezig te zijn met God en daarover met elkaar in gesprek te gaan. En vooral heel veel liederen zingen. Gewoon uit volle borst God prijzen! 

Ten tweede hebben we nu een kind waar we erg dankbaar voor zijn. En we willen graag dat ons kind met de vakantie andere kinderen ontmoet en daarmee gaat spelen. Dat is leuk en leerzaam. Dus ik kom er simpelweg niet meer onderuit. Met de zomervakantie gaan we de komende jaren kamperen. 

Met het schrijven van dit stuk bedacht ik dat er nog een categorie is qua reizen. Namelijk de mensen die niet op reis kunnen. Bijvoorbeeld omdat hun gezondheid het niet meer toelaat of omdat ze het simpelweg niet kunnen betalen. Nu wil ik niet de spreekwoordelijke spelbreker zijn in al het vakantieplezier, maar wellicht kunnen we deze groep mensen meenemen in gebed. 

Dan rest mij aan ieder een gezegende zomer en waar van toepassing een goede vakantie te wensen! 

Martijn 

P.S. Bijgaande foto is weliswaar niet gemaakt bij ons vakantiehuisje, maar wel met een dagtochtje tijdens onze vakantie in de Eifel.