(Door Ruth Alkema, 5-7-21)

“Dan zal de vrede van God, die alle verstand te boven gaat, uw hart en gedachten in Christus Jezus bewaren.” (Filippenzen 4:7)

Soms heb je van die vragen, die in je hoofd blijven sluimeren omdat je er geen antwoord op vond. Je gaat weer verder met andere zaken en vergeet dat je die vraag ooit stelde. Tot je iets leest, of iemand iets zegt, en je denkt: “Aha! Nu vallen de stukjes in elkaar, nu wordt het beeld helder.”

Ik had ook zo’n vraag. Een paar jaar geleden bleef het zinnetje “bewaar je hart” zich aan mij opdringen, het leek erg belangrijk, ik praatte erover met goede vrienden, en toch lukte het niet om erachter te komen wat het nu precies voor mij betekende, het bleef hangen.

In eerste instantie kende ik het zinnetje vooral uit spreuken 4:23, met verzen daarna die erop lijken te wijzen dat je vooral je gedrag en gedachten “zuiver” moet houden. Je niet bezighouden met “wereldse” dingen. Een beetje zoals mijn peettante schreef in mijn poëzie-album: “je draagt je naam zolang je leeft, zorg dat er nooit een vlekje op kleeft”. Later, toen het opnieuw bovenkwam, gingen mijn gedachten vooral richting zelfbescherming. Ik identificeerde me met het meisje uit Hooglied 1:6, dat schreef: Mijn moeders zonen waren hard voor mij: ik moest hun wijngaarden bewaken. Mijn eigen wijngaard heb ik niet bewaakt. De wijngaard uit dat vers, leek een symbool voor mijn hart. Waar ik me vooral druk had gemaakt over wat “men” belangrijk vond, wilde ik me nu meer richten op mijn eigen  ziel.

Kortgeleden kwam het ‘bewaar mijn hart’ opnieuw boven, want een vriendin stuurde mij een stuk uit een boek, met daarin een prachtig gedicht uit de oosterse traditie:

The Woodcarver

Khing, the master carver, made a bell stand
Of precious wood. When it was finished,
All who saw it were astounded. They said it must be
The work of spirits.
The Prince of Lu said to the master carver:
“What is your secret?”

I have no secret. There is only this:
When I began to think about the work you commanded
I guarded my spirit, did not expend it
On trifles, that were not to the point.
I fasted in order to set
My heart at rest.

After three days fasting,
I had forgotten gain and success.
After five days
I had forgotten praise or criticism.
After seven days
I had forgotten my body
With all its limbs.

“By this time all thought of your Highness
And of the court had faded away.
All that might distract me from the work
Had vanished.
I was collected in the single thought
Of the bell stand.

“Then I went to the forest
To see the trees in their own natural state.
When the right tree appeared before my eyes,
The bell stand also appeared in it, clearly, beyond doubt.
All I had to do was to put forth my hand
and begin.

“If I had not met this particular tree
There would have been
No bell stand at all.

“What happened?
My own collected thought
Encountered the hidden potential in the wood;
From this live encounter came the workWhich you ascribe to the spirits.”

Bij het zinnetje “I guarded my spirit, did not expend it on trifles” ging ik natuurlijk meteen rechtop zitten! Eureka! Dat was het! Sowieso een heel herkenbaar proces als je iets wil maken (een blog, of ook in mijn werk een nieuw idee proberen). Het is eerst nodig om los te komen van alle stress en angst en onzekerheid, alles wat afleidt, pas dan ben ik vrij om te onderzoeken en te ontplooien. Nee, ik ga geen week vasten, maar ik heb wel mijn rituelen, om tot rust te komen.

Het mooist vind ik dat het hart hier niet langer iets passiefs is, niet iets dat onbezoedeld moet blijven, geen wijngaard waar boeven en onkruid onwelkom zijn, maar een levendige geest, die graag alle kanten opgaat, en die je met je eigen vriendelijke sturing kunt beschermen en focussen, zodat het kan komen tot een echte ontmoeting.

Het is een bekend gedicht, er zijn op internet verschillende mensen die het gebruiken om hun gedachten te illustreren. Ik vond het in hoofdstuk 6 van: A hidden wholeness van Parker J. Palmer, waarin hij uitlegt hoe je een gedicht of schilderij kunt gebruiken als aanzet tot gesprek. Het ligt dan niet vast waar het gesprek heen gaat, omdat iedereen er iets anders in ziet of hoort. Precies dat zie ik nu ook in mijn eigen leven, want “bewaar je hart” heeft in de loop der tijd drie verschillende betekenissen gekregen. Misschien zijn er nog meer, die ik later ontdek, maar deze vind ik ook al mooi, juist doordat ze elkaar aanvullen.

Ik eindig graag met het bijbelvers wat ik hierboven gezet heb: “de vrede van God zal uw hart in Jezus Christus bewaren”.  De ‘woodcarver’ koos een weg van ascese om tot rust te komen, en daar heb ik zelf ook wel enige ervaring mee, maar mijn geest gedijt vooral goed onder vriendelijkheid. Het is Gods vrede die helpt bij het bewaren van mijn hart. 

Categorieën: Blog

0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *